Hoe schiet je in actie?

Van uitstel komt afstel, zei mijn moeder altijd en ze spoorde mij aan om er onmiddellijk aan te beginnen. Maar er waren altijd redenen, smoesjes en aanleidingen om heel veel dingen niet te doen. Nu niet meer. Want zo doe je het:

7 zinvolle actietechnieken:

1. Mijd het moeten: probeer alle uitspraken te vermijden waarbij je jezelf verplicht tot iets. Dat gaat over dingen die je hardop zegt, maar ook die je inwendig uitspreekt. Allebei even slecht. Die uiting stelt onze hersenen voor een conflict: aan de ene kant moeten ze energie vrij maken om de taak te volbrengen, aan de andere kant ook om een eventuele mislukking te incasseren. Dat gaat terug op ons oerinstinct waar het lichaam zich voorbereidt op de aanval, maar tegelijk ook op de vlucht. Dat is strijdig en werkt verlammend. Geschikter is dat je je taak voorstelt als een keuze, een optie, en je opdracht formuleert als: ik wil, ik kan.
   
   
2. Bekijk het begin: hoe essentieel het ook is om bij het vervullen van een taak een einddoel in het vooruitzicht te stellen, is het dikwijls ook helpend om van als de koers is uitgezet de focus te richten op de eerste stap. Als je je richt op het begin en de zaak stap voor stap opvolgt, raak je opgenomen door het proces en niet door het doel en hoever je daar nog van verwijderd bent. In vakantietermen: geniet van de reis, later van de bestemming. 
   
   
3. Bestrijdt de perfectie: het verlangen naar perfectie blijkt het meest opgegeven excuus om iets niet te doen. De meeste boeken worden niet geschreven omdat aanstaande auteurs ervan uitgaan dat het boek toch niet perfect zal zijn. Velen blijven bij hun oude, vervelende en slecht betaalde baan omdat ze vinden dat de perfecte job niet bestaat. Er worden talloze meesterlijke boeken geschreven door mensen die beseffen dat het perfecte boek niet bestaat. Er worden vele boeiende carrièrestappen gezet door mensen die weten dat de perfecte job niet bestaat.
   
   
4. Ontdek de ontspanning: onder tijdsdruk van de deadline wordt afleiding en ontspanning dikwijls geschrapt, terwijl dat juist de nodige stimulans en inspiratie kan bieden om de opdracht te volbrengen. Leven onder spanning betekent overeind blijven onder druk. Dat kan alleen als er tijd wordt ingeruimd voor genot en verstrooiing. Niet alleen voor het pure plezier ervan, maar vooral voor het verhoogd resultaat na afloop. Blokkeer vrije tijd in je agenda. Een half uur wandeling. Tien minuten pauze. Zinnen verzetten draagt bij tot creativiteit en inventiviteit. 
   
   
5. Amputeer angst: de onzekerheid en angst die je voelt voor een belangrijke opdracht is natuurlijk en menselijk. Dat onoverzichtelijke gevoel ontstaat vooral doordat je je richt op het eindpunt, wat dikwijls veraf en onoverzichtelijk lijkt. Als je de taak opdeelt in kleinere stukken waarvan de tussenpunten makkelijk te overzien zijn, neemt ook de angst en de verlamming af en is de vrees makkelijk te overkomen.
   
   
6. Post planning: bij het plannen van taak die veel tijd neemt, is het dikwijls nuttig om de planning omgekeerd te maken. Je start bij het eindpunt, het moment dat de opdracht volbracht moet zijn, en je gaat in je agenda terug naar een moment waarbij de taak voor 50% klaar moet zijn. Zo werk je terug naar het moment waarop je moet starten. Je rekent er genoeg rust- en blessuretijd bij en je hebt het ideale schema om stap voor stap te volgen.
   
   
7. Werk worst case: een dikwijls onoverkomelijke hinderpaal voor actie is een alleroverweldigende angst voor mislukken. Een efficiënte methode om dat tegen te gaan is een volledig uitgewerkt zorgplan. Zodra je hoofd beseft dat ook dat scenario leefbaar is, verdwijnt de verlammende vrees uit je lichaam. Stel dat het ultieme resultaat van het mislukken van een opdracht is: dat je je baan verliest. De gedachte daaraan kan bepaald beangstigend werken. Werk voor jezelf verder uit wat je dan zou kunnen doen als dat gebeurt. Misschien iets dat je al heel lang zou willen en dat je nog meer zou vervullen dan verder doen met waar je nu mee bezig bent: een nieuwe opleiding volgen, in het buitenland gaan wonen, voltijds voor je gezin gaan zorgen.