
Wat is eerlijk? Doorgaans wordt in verloningstheorie aanvaard: wat je terugkrijgt in verhouding tot de bijdrage die je geleverd hebt. Maar, wat is die exacte verhouding? Volgens de Romeinen was rechtvaardigheid ,,de constante en onophoudelijke wil om te geven wat iedereen toekomt’’. Zelfs als dit principe met zorg gehanteerd wordt, kan bij een verhoudingsgewijze redelijke financiële beloning toch de schijn van oneerlijkheid ontstaan. Dan zakt de moraal en daalt de motivatie. Daarom is het aangewezen om verloning niet louter uit financiële substantie te laten bestaan. Geld is perfect meetbaar maar zelden de ultieme maatstaf voor efficiënte professionele honorering. Het geloof in de Middeleeuwse doctrine dat er voor ieder werk een juiste beloning bestaat, zijn we onderweg kwijtgeraakt. We aanvaarden tegenwoordig dat de markt speelt en dat vraag en aanbod een wezenlijk onderdeel uitmaakt. Daarom wordt rechtvaardigheid tegenwoordig vaak gedefinieerd als: de perceptie in de grenzen van de redelijkheid dat een verloning binnen de gangbare normen valt. Geld heeft absoluut een aantal positieve functies in het beloningsproces. Dit zijn de belangrijkste